Bruksela, Praga, Dublin, czyli europejskie stolice piwa
autor: ak
zrodlo: http://turystyka.gazeta.pl

"Do najwytrawniejszych piwoszy na świecie zalicza się przede wszystkim Belgów. Piwo to w Belgii coś więcej niż tylko napój. To przede wszystkim tradycja. Warzenie piwa zostało wyniesione do poziomu niemal sztuki. Sto lat temu w kraju działało 3000 browarów! Każde miasto czy większe miasteczko strzegło swojego przepisu i sekretu produkcji, dlatego też istniały niezliczone rodzaje piwa, a każdy gatunek miał i ma do tej pory swój własny, typowy kufel. Dziś Belgia ma 120 browarów produkujących kilkaset rodzajów złocistego trunku. Wśród małych browarów można znaleźć prawdziwe perły piwnego smaku. Piwa belgijskie często posiadają niepowtarzalny aromat, poprzez zawarte w nich naturalne dodatki owoców czy przypraw."

caly artykul ze zdjeciami

 

Piwo biale, niefiltrowane, aromatyzowane cytryna. Kolor raczej metny, za to w smaku bardzo orzezwiajacy.

Inne piwa tej marki:

Hoegaarden - 4.9% ABV
Hoegaarden Rosé - 4.5% ABV
Das - 5% ABV
Speciale - 6.5% ABV
Grand Cru - 8.7% ABV
Verboden Vrucht (forbidden fruit) - 8.5% ABV

We wsi Hoegaarden robiono tradycyjne biale piwo juz od sredniowiecza. Ostatni browar zostal zamkniety w 1955. Dziesiec lat pozniej mleczarz Pierre Celis postanowil sprobwac odnowic tradycje warzenia piwa. Jego browar zaczal odnosic sukcesy przez kilka lat. W 1985 roku wybul pozar, ktory kompletnie zniszczyl browar. Kilka innych browarow zaoferowalo pomoc finansowa, m.in. InBev, ktory pozniej przejal kompletnie browar. W tej chwili piwo Hoegaarden jest robione w InBev. Celis natiomiast po sprzedaniu browaru przeniosl sie do Austin, Texas i rozpoczal warzenie piwa wg orginalnej receptury. W tej chwili Celis Brewery i jest wlasnoscia Michigan Brewing Company.

przetlumaczone www.aled-evans.co.uk

Portal Republican American zaprasza belgijskie piwo do stolu na Dzien Dziekczynienia. Autor proponuje piwa do roznych potraw, a nawet do deseru.

Belgijskie piwa sa znane na calym swiecie ze swego wysmienitego zapachu, koloru i niepowtarzalnego smaku. 

Serwowanie piwa podczas tak uroczystego obiadu jakim jest swieto Thanksgiving jest nietypowe i wskazuje na wyjatkowe walory piwa.

Autor ciekawie tez opisuje pochodzenie piwa, gdzie jest i jak jest produkowane, i dlaczego wlasnie ono powinno zajac miejsce na amerykanskim, swiatecznym stole.

Jako fan belgijskiego piwa moge sie tylko z autorem artykulu zgodzic. :)

Artykul tutaj

Tripel Karmeliet - brawo!!
No tak, to nie olimpiada, ale mamy zwyciesce!

Beers of the World oglosil zwyciescow World Beer Award 2008. W kategorii "World Best Ale" (najlepsze na swiecie ale) zwyciezyl przedstawiciel Belgii.

A to zdjecie zwyciescy :)


O piwie pisalam tutaj

Serdecznie gratuluje zwyciescy... no to na zdrowie! :D
------------------
* a zwyciesca zostal...

- to piwo benedyktynskiego opactwa Maredsous w Denee, blisko Namur. Jest to typowe belgijskie ale, bardzo zblizone do slynnego piwa trapistow. Nie moze jednak uzywac tej nazwy, gdyz piwo nie jest juz robione pod kontrola samych mnichow. W roku 1963 receptura zostala przekazana Browarowi Duvel Moortgat, ktory takze produkuje Duvel.
Maredsous ma piekny zloty kolor, bogaty owocowy smak (brzoskwinie, ananas, miod?) z silnym posmakiem chmielu.

Bardzo mocne i bogate smakowo. Mialam okazje sproboac z serem Maredsous. Bylam zdziwiona kombinacja. Ser jest bardzo kremowy i lagodny, piwo natomiast ostre. Pomieszanie obu smakow daje ciekawa kombinacje :)

Opactwo Maredsous, zalozone w 1872 roku, jest jednym z najpiekniejszych w Belgii.
Kapitula, Zakrystia, Kosciol

 Wieksze zdjecie

To klasyczne czerwone piwo, specjalnosc Flandrii. Kolor pochodzi z ciemnej malty, ktora jest uzyta w produkcji. Znane sa jego dwa rodzaje: Grand Cru i Klassiek. Jezeli w cafe poprosisz o Rodenbach'a, zostanie zaserwowany Ci klasyk. To blend dwuletniego Rodenbach Grand Cru(robionego wylacznie z piwa, ktore lezakuje w debowych beczkach przynajmniej dwa lata) i mlodszej jego versji. Prawdziwe flamandzkie czerwone ale powinno miec mix starego i mlodego piwa. Rezultat to doswiezajacy, czeresniowy smak z lekkim kwasnym odcieniem. Nie jest to piwo ciezkie, wrecz przeciwnie, doskonale odswieza w gorace letnie dni.

Jak dla mnie doskonale! Mniam ... mniam... :)

zobacz etykietke,
zobacz oryginalna szklanke.

Tripel Karmeliet jest ciagle przyrzadany wedlug autentycznej recepty, ktora pochodzi z zakonu karmelitanskiego w Dendermonde, z roku 1679 (karmelici w wikipedia). Zapisana 300 lat temu receptura zaleca uzycie 3 rodzaju zboz: pszenice, owies i jeczmien. Nazwa piwa odnosi sie wiec nie tylko do oryginalnej receptury, ale takze do faktu, ze tak jak dawniej, piwo fermentuje w butelkach.

Piwo ma piekny bursztynowy kolor. W smaku mozna sie doszukac vanilii, koleandru i cynamonu. W ustach jest slodki, prawie miodowy, z lekkim cytrusowym posmakiem. Przyjemnie sie pije, ale uwaga! Szybko uderza do glowy.

Piwo dorozkarzy - kolor bursztynowy.  Trzy rozne rodzaje malt, pomieszanych z cukrem i pszenica, do tego trzy rodzaje chmielu. Wszystko poddane fermentacji.

Nie, piwa nie pilam, ale znalazlam zdjecie tego piwa u good new'sa. Zainteresowal mnie szczegolnie ten uchwyt. Poszperalam i oto co wynalazlam.

Kufen Pauwel'a Kwak ma dluga historie. W czasie kiedy po miescie jezdzily dorozki, dorozkaze musieli czesto zatrzymywac sie, by napoic swoje konie. Oni takze potrzebowali "napoic sie" w gospodzie. W 1839 Kwak, wlasciciel browaru, a takze gospody dla dorozakrzy "De Hoorn", serwowal ciemne piwo, ktore mialo 18% alkoholu, bardzo popularne wsrod dorozkarzy. Jak tylko dorozkarz pojawial sie w drzwiach, otrzymywal do reki piwo w specjalnym kuflu. Ci zas, ktorzy sie spieszyli, mogli ta specjalnie zaprojektowana szklanice powiesic na uchwycie dorozki. Dzieki temu, piwo nie wylewalo sie na nierownych drogach miasta. Uchwyt ten zawsze teraz towarzyszy szklance.

        
Piwo robione podobnie jak inne piwa trappist. Nie uzywa jednak tej nazwy. Receptura wzieta od mnichow klasztoru Corsendonk.
Przyjemny, czerwono-brazowy kolor.
Smak malty, budyniu (czekolady?) z dodatkiem cytryny i brandy. Wyczuwalne gozdziki i cynamon. Na podniebieniu pozostaje gorzki smak chmielu i slodkiego alkoholu. Jest chyba slodszy niz inne piwa tego rodzaju. Prawdziwie "niecodzienny" napoj. Doskonaly jako drink podany przed glownym daniem. Nawet tym, ktorzy nie lubia piwa w ogole, to wlasnie powinno smakowac! :D